Όταν έγινε γνωστό ότι το μεγαλύτερο δημόσιο κέντρο για τους ελέγχους των δειγμάτων από τεστ κορονοϊού σήκωσε τα χέρια ψηλά, η ανεπάρκεια και η έλλειψη σχεδιασμού από την πλευρά της κυβέρνησης ήταν έκδηλες. Τώρα όμως, που γίνεται σαφές ότι ιδιωτικά διαγωνιστικά κέντρα, σαν έτοιμα από... μέρες, θα καλύψουν τα κενά, το ζήτημα γίνεται ακόμα πιο σοβαρό.Είναι πάντως γνωστή η τακτική.

Η κλασική λοιπόν τακτική είναι ότι για να ωφεληθούν έμμεσα οι λίγοι και καλοί του ιδιωτικού τομέας σε τομείς ζωτικής σημασίας (Υγεία, Παιδεία, υπηρεσίες κονής ωφέλειας) πρέπει πρώτα ο δημόσιος να αφεθει στην τύχη του. Δημιουργούνται λοιπόν σοβαρά κενά, τα οποία έρχονται μετά να καλύψουν οι ιδιώτες, με το αζημίωτο φυσικά.

Κάτι τέτοιο φαίνεται να έχει συμβεί στην υπόθεση της εργαστηριακής εξέτασης των τεστ για τον Covid-19, εκτός αν υπάρχει μια πιο πειστική εξήγηση, την οποία η κυβέρνηση ντρέπεται, εν μέσω σοβαρών καταγγελιών, να δώσει. Στις 1 Σεπτεμβρίου το ΕΚΕΑ, λόγω έλλειψης εξολισμού και με το αμίμητο περί «αλόγιστης χρήσης», δήλωσε αδυναμία να διενεργεί άλλους ελέγχους, μέχρι τις 8 Σεπτεμβρίου, όταν οι προμήθειες θα έχουν ανανεωθεί και θα μπορεί ξανά να διενεργεί 1.000 ελέγχους τη μέρα. Αυτή είναι η δυναμικότητα του από τον περασμένο Ιούνιο, όπως εξήγησε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος. Στο μεταξύ όμως οι ανάγκες αυξήθηκαν, με τα δημόσια κέντρα, χωρις επιπλέον προμήθειες, να μην μπορούν να ανταποκριθούν σον επιπλέον φόρτο.

Ωστόσο, φαίνεται ότι η χώρα δεν έμεινε χωρίς «σχέδιο» από την κυβέρνηση. Μία μέρα μετά τη δήλωση αδυναμίας του ΕΚΕΑ, η 1η Υγειονομική Περιφέρεια στέλνει έγγραφο στις διοικήσεις των νοσοκομείων Aττικής, ενημερώνοντας για σχέδιο σύναψης σύμβασης με συγκεκριμένο ιδιωτικό διαγωνιστικό κέντρο. Θα μπορούσε εδώ να υποστηρίξει κάποιος ότι οι άμεσες ανάγκες και τα προβλήματα που ανακύπτουν απαιτούν και άμεσες λύσεις, παρά το γεγονός ότι αυτές θα είναι περισσότερο κοστοβόρες. Ίσως θα υπήρχε ένα επιχείρημα εδώ, χωρίς όμως να μένει στο απυρόβλητο η έλλειψη σοβαρού σχεδιασμού.

[..]