Τα πέντε δάχτυλα που εκτείνονται ακτινωτά από την παλάμη, μια διάταξη ταυτόχρονα ευέλικτη και ισχυρή, επιτρέπουν από το χειρισμό μουσικών οργάνων μέχρι σφυριών. Το χέρι είναι το πιο οικείο μέρος του σώματός μας, κεντρικό στοιχείο στις καθημερινές μας δραστηριότητες, από το ντύσιμο και την οδήγηση, μέχρι το μαγείρεμα και τον χειρισμό των ηλεκτρονικών συσκευών.

Παρ' όλα αυτά, από εξελικτική σκοπιά, παρέμενε σε μεγάλο βαθμό μυστηριώδες, ειδικά όσον αφορά τα αρχικά στάδια της προέλευσής του. Αλλα ζώα με τέσσερα άκρα - τα τετράποδα όπως ονομάζονται - έχουν χέρια με διαφορετική εμφάνιση και λειτουργία σε σχέση με τα δικά μας. Στα πουλιά και τις νυχτερίδες, τα άκρα με συγκριτικά πολύ μακριά δάχτυλα βοηθούν στο σχηματισμό λεπτεπίλεπτων πτερύγων. Στους ελέφαντες, τα άκρα είναι μεγάλα σαν κορμοί δέντρων. Αλλά η βασική δομή τους είναι η ίδια.

Το 1859, ο Κάρολος Δαρβίνος παρατήρησε τις ομοιότητες στο έργο του «Για την Προέλευση των Ειδών», γράφοντας: «Τι μπορεί να είναι πιο περίεργο από το ότι το χέρι του ανθρώπου, που διαμορφώθηκε για να πιάνει, εκείνο ενός τυφλοπόντικα για να σκάβει, το πόδι του αλόγου, το πτερύγιο του γουρουνόψαρου (σ.σ. είδος δελφινιού) και το φτερό της νυχτερίδας, είναι όλα κατασκευασμένα με το ίδιο μοτίβο και περιλαμβάνουν τα ίδια οστά, στις ίδιες μεταξύ τους θέσεις;».

[..]